tanımlanabilir. İşletmeler farklı

Likidite Oranları
Likidite oranları bir işletmenin kısa vadeli borçlarını karşılayabilme yeteneğinin ölçülmesinde kullanılır. Bu oranlardan işletmenin ne kadar kolaylıkla nakit elde edebilmesine ve işlerin kötüye gitmesi halinde likiditesini koruyabilmesine yönelik bilgiler sağlanır.
Likidite oranları olarak cari oran, asit test oranı ve nakit oranı olarak üç önemli oran üzerinde durulacaktır.
Likidite, işletme varlıklarının paraya dönüsebilme derecesi olarak tanımlanabilir. İşletmeler farklı likidite dereceleri olan varlıklara sahiptir. Örneğin; çekler, stoklar, binalar gibi. Burada çekin likidite derecesi yüksek iken, binanın likidite derecesi düşüktür.
Likidite oranları, firmaya borç verenler açısından; işletmenin varlık durumunun ne derece güven tasıdığı, firmanın likidite yapısının nasıl olduğu konularında bilgi sahibi olmalarını sağlayan oranlardır Likidite oranları, firmanın nakdi durumunu gösteren, zamanı gelen borçların ödenip ödenemeyecekleri konusunda saptamalarda bulunan oranlardır. Kısa sürede borçlarını ödeyebilecek yeterli likiditeye sahip olmanın, özellikle ekonomik bunalım dönemlerinde firmanın faaliyetlerini sürdürmesi açısından büyük önemi vardır.
Likidite oranları, bir firmanın kısa vadeli yükümlülüklerini karsılama yeteneğini ölçer. Bu oranlar önemlidir. Çünkü, böyle yükümlülükleri ödemedeki basarısızlık firmayı iflasa götürebilir. Bankalar ve diğer ödünç veren kimseler likidite oranlarını, firmaya verilen kısa vadeli kredinin uzatılıp uzatılmayacağını görmek için kullanırlar. Genel olarak, yüksek likidite oranları, bir firmanın kısa vadeli yükümlülüklerini ödemesi için daha uygundur.
Likidite oranlarından, işletmenin kısa vadeli borçlarını ödeme gücünü gösteren cari oran; dönen varlıkların kısa vadeli borçlara bölünmesi yoluyla bulunur. Sirketin kısa süreli borçlarını ödeyebilme gücünü ve net işletme sermayesinin yeterli olup olmadığını gösterir. Oranın yüksek olması sirketin likidite durumunun kuvvetli olduğunu gösterir. Bununla birlikte oranın asırı yüksek olması firmanın sahip olduğu fonları yeterli verimlililikte kullanamadığına isaret eder.
Genel olarak cari oranın 2 olması yeterli görünmekle birlikte, oran yorumlandığında dönen varlıkların gerçek değerleri veya bu değerlerde oluşabilecek muhtemel değer değismeleri ile dönen varlıkların hangi varlık unsurlarından oluştuğu da önemlidir.

Cari Oran:

Cari oran, dönen varlıkların kısa vadeli yabancı kaynaklara bölünmesiyle hesaplanır. Cari oranın hesaplanmasında, şüpheli alacak karşılığı, stok değer düşüş karşılığı, menkul değerler değer düşüş karşılığı gibi düzeltici hesapların ilgili dönen varlıklardan düşülmesi gerekir. Ayrıca bankalardaki paranın bir kısmı bloke edilmiş ise bunun da ilgili hesaptan indirilmesi gerekir.
Likidite oranlarının önemli bir özelliği, kısa vadeli varlıkları ve borçların kolaylıkla ve sık sık değişmesi nedeniyle, likidite ölçülerinin de sık sık değişebilmesidir.
Cari oranın genellikle 2 olması uygun olarak düşünülür. Ancak gelişmekte olan ülkelerde likiditenin yüksek olmaması, bankaların kısa vadeli krediler vermesi nedeniyle cari oran 2'nin altında olmaktadır. Bu gibi ülkelerde cari oranın 1,5 civarında olması yeterli kabul edilmektedir.
Cari Oran= Dönen Varlıklar / Kısa Vadeli Yabancı Kaynaklar
Türkiye'de Online Çiçek Göndermede Lider Çiçekçi
Cari oranın payında yer alan aktiflerin hepsinin likidite derecesi aynı değildir. Stoklar gibi likidite derecesi nispeten daha düşük kalemler yer alır. Bu sebeple likiditeyi daha hassas ölçecek bir orana ihtiyaç vardır. Bu oran asit-test oranıdır ve cari oranın tamamlayıcısıdır. Asit-test oranının cari orandan tek farkı, kesrin payında stoklara yer verilmemesidir. Bunun nedeni, stokların satıs islemine konu olmalarının zaman alması veya satısı takiben paranın işletmeye dönmesinin, borçların vadesine oranla daha fazla zaman alabileceği düsüncesidir.
İşletmenin vadesi gelen veya gelecek borçlarını ödeyebilme gücüne sahip olup olmadığı arastırıldığına göre, stoklar gibi nispeten nakde dönüsümü biraz gecikecek olan varlıkları çıkarmak, finansal analiz açısından önem taşımaktadır.
Dönen ya da cari varlıklar, işletmenin elinde ve bankalarda bulunan halihazır paraları ile normal faaliyet dönemi içinde -bir yıl-paraya dönüştürülebilen menkul değerleri, alacakları, stokları ve peşin ödemeleri gibi varlıklarıdır.
Kısa vadeli yabancı kaynaklar ise işletmenin bir yıl içinde ödemesi gereken borçlarıdır.